Saldırganlık ve Agresif Davranışlar

[TrauN]

Saldırganlık doğuştan var olduğu kabul edilen bir dürtüdür.

Olumsuz tutumların hoşgörülmesi, çocuğun isteklerinin sürekli engellenmesi, baskı altında tutulması veya tamamen serbest bırakılması ve çocuğa yöneltilen saldırganlıklar, çocukta saldırganlığın oluşmasına ya da güçlenmesine sebep olabilir. Bazen çocuk saldırganlığı kendisine yönelterek tırnak yeme, saç koparma, kendini yaralama gibi ahenk bozuklukları gösterebilir.

Dışa yönelik saldırganlıkta ise çocuk, eşyalara ziyan verme, oyuncaklarını kırma, bağırma, vurma, itme, ısırma gibi davranışlar gösterir. Agresif davranışlar karşısında müsait anne-baba tutumları şöyle sıralanabilir:

- Anne baba kesinlikle çocuğa agresiflik örneği oluşturmamalı, iyi birer model olmalıdır.

- Çocuğun gösterdiği agresif davranışlara anlayış gösterilmemeli ve bu şekilde isteklerinin yerine getirilemeyeceği anlatılmalıdır.

- Bu çocukların enerjileri; cemiyet kurallarına müsait olan yararlı etkinliklere yönlendirilmelidir. (spor, oyun hamuru ile oynama vb.)

- Dayakla cezalandırmak, agresif davranışın o an için ortadan kalkmasını sağlasa da, çocuğun düşmanca hisler duymasına sebep olacağından sonrasında daha şiddetli olarak ortaya çıkmasına sebep olur.

- Çocuğa çeşitli sorumluluklar verilerek müspet davranışları ödüllendirilmelidir.


Alıntı